اختلال و حمله پانیک

خبر خوب این است که اختلال پنیک یک بیماری بسیار قابل درمان است. مؤثرترین رویکردها ترکیبی از روان‌درمانی و دارودرمانی است.

روان‌درمانی پانیک

درمان شناختی-رفتاری (CBT): این روش به عنوان “استاندارد طلایی” درمان پانیک شناخته می‌شود. CBT به شما کمک می‌کند:

شناسایی و اصلاح افکار فاجعه‌آمیز: یاد می‌گیرید که تفسیرهای نادرست از علائم جسمی خود (مثلاً “تپش قلب یعنی حمله قلبی”) را به چالش بکشید و آن‌ها را با افکار واقع‌بینانه‌تر جایگزین کنید.

مواجهه‌درمانی (به تدریج و در یک محیط امن، با موقعیت‌ها یا احساسات جسمی که از آن‌ها می‌ترسید، روبرو می‌شوید. این کار به مغز شما می‌آموزد که این موقعیت‌ها خطرناک نیستند و پاسخ ترس به تدریج کاهش می‌یابد.

دارودرمانی پنیک

داروهای ضدافسردگی (SSRIs و SNRIs): این داروها خط اول درمان دارویی هستند. داروهایی مانند سرترالین، فلوکستین و ونلافاکسین با تنظیم سطح سروتونین در مغز، به کاهش فراوانی و شدت حملات کمک می‌کنند. تأثیر آن‌ها معمولاً پس از چند هفته آغاز می‌شود.

بنزودیازپین‌ها: داروهایی مانند آلپرازولام و کلونازپام

می‌توانند به سرعت علائم یک حمله حاد را تسکین دهند. با این حال، به دلیل خطر وابستگی و اعتیاد، معمولاً فقط برای مدت کوتاه یا در موارد ضروری تجویز می‌شوند و راه‌حل بلندمدت نیستند.

درمان شناختی – رفتاری ۷۰ تا ۹۰ در صد در درمان موفق بوده است. البته انتخاب درمان مناسب باید با توجه به نیازها و شرایط هر فرد به صورت فردی انجام شود.

تمرینات بدنی منظم یکدرمان بالقوه ، کم هزینه و کم خطر برای اختلالات اضطرابی است.

بررسی ها نشان داده شده که انجام ورزش و تمرینات مدیتیشن به طور قابل توجهی می تواند منجر به کاهش اضطراب و افسردگی شود. نتایج نشان می دهد که این تاثیر به جنس و نوع ورزش بستگی دارد.به طوریکه در زنان و ورزش هوازی، این ارتباط قوی تر است.

در مطالعاتی که به بروی زنان مبتلا به کم کاری تیروئید انجام شده است، نشان داده شده است که ورزش هوازی به طور موثری می تواند بهبود میزان افسردگی، اضطراب و استرس را در این زنان ایجاد کند.

استفاده از روشهای مدیریت استرس مانند ممارست روزانه، تمرین بدنی منظم و روش های آرامش بخش مانند تنفس عمیق و مدیتیشن می تواند به کنترل حملات پانیک کمک کند.

موزان ازنمونه ایاز ورزش های هوازی شامل : شنا، دوچرخه سواری، حرکات ریتمیک، دویدن در مسافت طولانی و پیاده روی است.

این ورزش ها علاوه بر در گیر کردن جسم به دلیل هماهنگ کردن حرکات با ضرب موسیقی، ذهن افراد را نیز در گیر می کنند.

ایروبیک یک برنامه ورزشی است که به سلامت، قدرت و زیبایی زنان کمک میکند و تحقیقات نشان داده است که شرکت زنان در ایروبیک دسته جمعی نه تنها میتواند خلق و خوی مثبت وحوش بینانه را حفظ کند و خلق و خود را بهبود بخشد، بلکه با افسردگی و اضطراب نیز مقابله می کند.

باتوجه به نقش زنان در خانواده و جامعه، سلامت روان آنها تاثیر بسزایی بر دیگر افراد دارد.

اگر زنان سلامت روانی مطلوب تری داشته باشند، قادر خواهند بود بهترین نسخه خود را به عنوان مادران، همسران ودختران نشان دهند و نقش هایشان را به بهترین شکل اجرا کنند و در جامعه به طور فعال تری شرکت کنند و در فرهنگ و تمدن جامعه خود تاثیر بگذارند.